Mijn eerste bevalling (deel 1)

Ik vertelde al eerder hoe belangrijk een bevallingsplan voor me was tijdens mijn tweede zwangerschap. En niet zonder reden: bij de oudste bereidde ik mezelf niet goed genoeg voor, waardoor op het moment suprême van alles misging. Met mijn verhaal hoop ik nogmaals het belang te onderstrepen van bewuste keuzes en vooraf goed inlezen. Dat scheelt, zoals ik inmiddels weet, echt de helft. 

Het is zondagavond als ik plots wat vocht verlies. In blinde paniek bel ik altijd maar één persoon, dus nu ook: mijn moeder. Zij weet vast wel of het begonnen is. “Mam, zou het vruchtwater kunnen zijn?” “Jawel,” beaamt ze, “maar dat kan ik natuurlijk niet met honderd procent zekerheid zeggen van deze afstand. Heb je de verloskundige al gebeld?”

O ja, de verloskundige. Die vrouw die ervoor studeerde en al talloze baby’s ter wereld bracht… Zodra we ophangen, bel ik haar gelijk en niet veel later zit ze naast me op de bank. Ze toucheert me, maar komt met een teleurstellende mededeling. Er is namelijk geen sprake van ontsluiting en omdat ik ook geen nieuw vruchtwater verlies, vermoedt ze dat er een klein scheurtje in de vruchtzak zit. Ze draagt me daarom over aan het ziekenhuis, die dagelijks bloed zullen prikken en regelmatig controleren of er geen ontsteking ontstaat en hoe het met mijn meisje gaat.

Ik hoop dat de bevalling zich snel in vol ornaat aandient, maar die houdt zich koest. Maar pas drie dagen later voel ik iets dat zou kunnen lijken op weeënactiviteit. Denk ik. Eerlijk gezegd heb ik werkelijk geen idee. Afgelopen maanden verslond ik elk boek en beetje informatie dat ik maar kon vinden over ongeboren baby’s, maar het hoofdstuk ‘bevalling’ liet ik angstvallig links liggen. Het enige dat ik erover wist, was feitelijk dat het pijn zou gaan doen. Onvoorstelbaar veel pijn zelfs, hoewel elke ex-zwangere die ik sprak volkomen vergeten leek te zijn hoeveel dat ook alweer was.

Op naar het ziekenhuis dus maar weer. De dienstdoend arts trekt een latex handschoen aan, voelt even en deelt mede dat ik een vingertopje ontsluiting heb. Mijn juichende reactie boort hij de grond in door te zeggen dat het in principe eigenlijk niets voorstelt. Het proces moet nog gaan beginnen. Gedesillusioneerd staar ik naar mijn eigen handen en constateer dat dit inderdaad een betreurenswaardig resultaat is na al zoveel dagen wachten.

Veel meer dan opnieuw afwachten zit er dus niet in, hoewel ze binnen vierentwintig uur geboren zal zijn. Morgen gaan ze me inleiden, vertelt de lieve verpleegster die me installeert op een ziekenhuiskamer. Vervolgens houdt ze een praatje over wat ik kan verwachten en sluit af met een pijnlijke pethidineprik in mijn bovenbeen, zodat ik nog wat rust kan krijgen voor de bevalling. Het zou de weeën remmen, zo laat ze weten.

En dan lig ik weer alleen. Voor ik wegsukkel denk ik na. Hoe zal het gaan straks? Binnen een dag zal ik mijn dochter in handen houden, moeder zijn. Zal ik het wel aankunnen? Ik voel me meestal wel heel volwassen, maar ben eigenlijk nog maar tweeëntwintig. Jong. Los daarvan weten mijn toenmalige vriend en ik diep van binnen best dat we niet bij elkaar passen. Zullen we het desondanks gaan redden? Met die gedachten zink ik weg in een diepe slaap.

Nog geen vijf uur later trekt een scherpe pijn door mijn buik. Slaapdronken druk ik op de bel naast mijn bed. “De weeën zijn volgens mij begonnen,” licht ik de verpleegkundige in die dan dienst heeft. “Kunnen we iets voor je doen?” vragen zij en haar collega. Niet echt, meen ik. Ze vertrekken weer, lopen hun nachtronde weer verder. En ik? Ik heb geen idee waar ik het zoeken moet. De pijnscheuten volgen elkaar regelmatig op, steeds sneller en heftiger. Tussendoor heb ik nauwelijks nog tijd om echt bij te komen, want dan dient de volgende zich alweer aan. Ik voel me alleen en raak een beetje in paniek, het is allemaal zo overweldigend. Wat moet ik doen?

Lees ook:

De thuisbevalling deel 1

De thuisbevalling deel 2

De thuisbevalling deel 3

 

Advertenties

8 gedachtes over “Mijn eerste bevalling (deel 1)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s