Klagen over je kinderen?

‘Niet normaal, ze kan soms zo’n kleine drama queen zijn,’ mopperen we over peuterlief tegen goede vrienden. ‘Zodra ze haar zin niet krijgt, zet ze een keel op. Ze is zo’n supermarktkind dat krijsend op de grond gaat liggen.’ Cynisch vul ik onze klaagzang aan: ‘Weet je wat nog het ergst is? Ik dacht vroeger dat zulke kinderen het product waren van een slechte opvoeding. Maar ze worden zo geboren. Gewoon, hop, zonder gebruiksaanwijzing. En wij moeten dat dus oplossen, maar ik heb soms werkelijk geen idee hoe. Negeren maakt het alleen maar erger.’

Er valt een ongemakkelijke stilte. Eventuele sluimerende kinderwensen hebben we zojuist professioneel de kop ingedrukt nu ze horen dat het een kwestie van prijsschieten is, dus meer dan opvoeden alleen. Niemand weet echt goed hoe hij moet reageren. Zeggen dat andermans kinderen inderdaad rete-irritant klinken, is een no go als je nog veel waarde hecht aan je vriendschap en doen alsof het meevalt, kan een nieuw pleidooi vanuit ons ontketenen. We zien desondanks begripvolle blikken. ‘Lijkt me een moeilijke leeftijd,’ doorbreekt iemand dapper de rust. ‘Inderdaad,’ knikt nu ook de rest, opgelucht dat iemand anders wel die juiste opmerking wist te maken.

Dat is het, vertellen we. Heus, ze is vaak genoeg hartstikke lief, maar meestal bij mensen die dit betoog al vaker regelmatig aanhoorden en daardoor denken dat we overdrijven. Aan de andere kant gaat het zo met alle kinderen, toch? Thuis kleine draken, maar op school zitten ze kaarsrecht en ruimen hun spullen netjes op. Bij vriendjes spreken ze met twee woorden en gillen niet om snoep. En ach, natuurlijk hebben we het liever zo dan andersom. We houden er heus niet minder om van haar. Neemt niet weg dat het soms prettig is om even je gal te spuwen. Alleen misschien wel onze toehoorders volgende keer zorgvuldiger kiezen, nemen we ons thuis voor, voor niemand in onze omgeving nog aan de kinderen durft…

Klaag jij weleens over de kinderen of vind je dat echt niet kunnen?

 

Advertenties

23 gedachtes over “Klagen over je kinderen?

  1. Ach, doen we allemaal wel eens, toch? 😉 Het ene moment zijn ze om op te vreten en het andere moment wil je ze achter het behang plakken. Niks mis mee. Ouders zijn ook maar mensen met hun eigen karakter, net zoals de koters. En soms is dat rozengeur en maneschijn als die karaktertjes allemaal samenkomen en op andere momenten is het net een ‘hel’ 😀
    En wees es eerlijk: die bengels, die gaan ook ooit aan het ‘klagen’ over ons, hoor 😉
    In the end: we zien ze toch zo graag en ‘ze zijn zo lief, mijnheer’ 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. Haha! Inderdaad de tijd dat ze andersom klagen komt er ook aan 😄 grappig, daar had ik nog niet aan gedacht.
      Maar ja, sommige dagen sta je verbaasd te kijken: is dit dezelfde peuter die gisteren nog moord en brand bleef schreeuwen? 😊

      Like

  2. Wij doen het raar of zelden maar dat is eerder door de standaard opmerking ‘Tsjah, jij wou er vier dus moet je nu niet zagen.’ alsof iemand met 4 kinderen er geen recht toe heeft af en toe te klagen en iemand met 2 kinderen wel.
    Sowieso letten we er wel op dat we niet teveel klagen als de kinderen het kunnen horen maar hé het is menselijk 😉

    Liked by 1 persoon

  3. Haha heb er flink om gelachen! Iedere ouder klaagt toch wel eens over zijn/haar kinderen, dat kan gewoon niet anders. Maar inderdaad, kies je publiek haha. Ik klaag NOOIT tegen de plaatselijke roddeltantes of ‘kennisen’, ik vertel alleen mijn beste vriendinnen, moeder of zus als ik ergens echt mee zit of het me gewoon even mn neusgaten uit komt. Dan lachen ze of janken ze even met me mee, ben ik het weer kwijt en gaan we weer vrolijk verder want ach: hij is toch eigenlijk ook ECHT het liefste kereltje op de wereld ❤ 😉

    Liked by 1 persoon

    1. Haha idd als je niet uitkijkt sta je te boek als ‘moeder met naar kind’. Denk ook dat iedereen weleens ff stoom af moet blazen; geen enkel kind is geloof ik altijd braaf. En maar goed ook. En ja precies, aan het eind van de dag zijn ze toch de allerliefsten! 😊

      Like

  4. Ik klaag zeker wel eens over mijn zoontje. Of het echt klagen is? Hmmm misschien meer zeuren, haha? Het is maar hoe je het wil noemen. Soms zijn wij allemaal moe en dan is het fijn om het te delen. Ik klaag niet tegen jan en alleman, maar meer tegen mijn vriend en moeder. Het is denk ik ook wel menselijk. Er is wel een grens natuurlijk. In mijn geval was het een hele bewuste keuze en kinderen krijgen en opvoeden is niet zomaar iets dus dan moet je er ook maar mee weten te dealen. Zo niet, hulp zoeken vind ik 🙂 Xx

    Liked by 1 persoon

    1. Haha ja precies, soms moet het er ff uit. En na een dag als toen zat het nog erg hoog.

      Denk ook zolang het niet elke dag gebeurt en je meestal vertelt over de grappige streken die ze uithaalt, het allemaal niet zo erg is. Anders idd hulp zoeken.

      Like

    1. Kan soms best lekker zijn he?

      Nee nooit waar ze bij zijn inderdaad 🙂 Geldt ook voor haar streken: vind ze soms hilarisch, maar kijk wel uit dat met haar te delen haha.
      Op de blog deel ik ook wel veel. Maar (hopelijk) altijd op zo’n manier dat ze later weet dat we stapelgek op haar zijn, ondanks haar peuterpuberale nukken 🙂

      Like

  5. Ach ik klaag wel eens over ze met rollende ogen, maar altijd met een lach, dus niet zo diepgaand eigenlijk. En meestal deel ik mijn echte zorgen alleen met mijn man, maar dat valt wel mee. Ze hebben allemaal andere karaktertjes en hun gebreken, maar gelukkig ook leuke en mooie eigenschappen en zolang ik die blijf zien vind ik het meevallen. Zo is het ook met collega’s of mezelf (hoop ik) haha.

    Liked by 1 persoon

    1. Nee echte zorgen spreek ik ook niet snel uit naar anderen, maar frustraties toch blijkbaar sneller. Ook met andere ouders onderling, horen dat hun kinderen even dwars zijn kan opluchten. Alleen deze keer was het misschien iets te veel informatie haha. Uit de reacties blijkt ook wel dat de grens van wat wel en niet vertellen best dun is soms. En dat tegen je partner klagen het vaakst voorkomt, al praat niet iedereen daar openlijk over. Toch interessant om te zien!

      Liked by 1 persoon

  6. Ik was nog aan het verbeteren…. Nu is het wel een heel kromme tekst. Sorry! 🙄
    Ik wild zeggen dat als jij je kind in alles toegeeft en het gaat zich dan als een diva gedragen en iedereen om zich heen zien als personeel dan is dat gewoon een resultaat van jouw toegeeflijkheid. Bijvoorbeeld.
    Maar ieder kind is wel eens (heel erg!) dwars, koppig, lui of ronduit onuitstaanbaar 😊 Mag je onderling best eens je vermoeidheid of irritatie over delen!
    Kennen jullie Me to We? Een verademing!

    Liked by 1 persoon

    1. Mooi gezegd. Ja ik ken Me to We, is inderdaad fijn. Zo eerlijk en openhartig. Denk dat bijna niemand altijd positief kan zijn, er blijven nu eenmaal pittige fases. En dan is het toch prettig het even van je af te praten, al dan niet samen op de bank aan het eind van de dag 😊 alleen met kinderloze vrienden misschien niet meer zó openhartig haha!

      Liked by 1 persoon

      1. Nee precies. Er verandert wel wat in je wereld als je kinderen krijgt 😉
        Het gekke is dat iedereen vooral het leuke wil delen en het niet leuke voor zichzelf houdt. Zelfs als ik er een blogje aan wijd dan krijg ik er heel weinig reacties op. Iedereen houdt toch heel veel voor zichzelf merk ik. Daardoor blijft er een taboe op heel veel zaken. Je hoeft je echt niet te schamen als je kind krijsend op straat ligt omdat hij moet wachten met oversteken (en hij gewoon door wil lopen omdat hij ‘zijn stappen telt’ en niet onderbroken wenst te worden.)

        Liked by 1 persoon

      2. Inderdaad, dat merk ik nu ook wel. Het is lastig om toe te geven misschien dat je kinderen zich weleens ontzettend vervelend gedragen. Waarschijnlijk omdat moeders de neiging hebben alle schuld daarvoor volledig op zich te nemen. Maar soms is het een kwestie van karakter en daar doe je niets aan.

        Haha precies, voor hem of haar een zaak om voor te strijden, als ouder soms onbegrijpelijk. Maar schamen hoeft niet (overigens is praktijk hier weleens lastiger dan de theorie)

        Liked by 1 persoon

  7. Ik vind dat je best mag klagen. Al die roze wolk verhalen aan de buitenkant zijn onzin. Soms zijn je kinderen lastig en dat hoef je ook helemaal niet leuk te vinden. Maar je moet het wél altijd met respect doen. Je kunt niet he eign falen op je kinderen projecteren. Als jij altijd je kind in alles toegeeft en je kind wat zich dan als een diva opstelt en anderen als personeel gebruikt had je zelf eerder in moeten grijpen (die situatie zag ik een paar jaar geleden)

    Liked by 1 persoon

  8. Ik “klaag” eigenlijk tot nu toe alleen over het dramatische slapen. Verder hebben we (nog) niks te klagen 😉 als het iets kleins is kan je daar best over klagen. Inderdaad wat Mary-Lou zegt, je valt je partner ook niet af bij andere mensen (oké, ja soms bij je beste vriendinnen 😉😂😂)

    Liked by 1 persoon

    1. Nou dat slapen snap ik hoor!
      En dat vond ik inderdaad een goed punt van haar. Ik zou dit denk ik ook niet met kennissen delen, maar we moesten die dag ons ei even kwijt. Alleen achteraf gezien had het wel een onsje minder gemogen haha! Interessant om jullie visie te horen, vind ik.

      Like

  9. Nu ik dit zo lees vind ik het eigenlijk niet echt kunnen, maar ik doe het ook. Is het eigenlijk niet net als je partner in gezelschap afvallen? Ik vraag het me oprecht af. Wat vind je? Het is soms gewoon fijn om dit soort gesprekken te voeren. Even van je af klagen. En ik zou het ook raar vinden als iemand alleen maar halleluja verhalen zou hebben. Misschien ligt het wel aan de personen die tegenover je staat. Of misschien ga ik wel gewoon te diep op je vraag in. Haha.

    Liked by 1 persoon

    1. Goed punt! Nee hoor je gaat er niet te diep op in, en wij voelden ons achteraf ook wat ongemakkelijk. Alsof we niet ontzettend van ze houden. In tegendeel! Maar wat is het inderdaad soms fijn het van je af te praten. Misschien ook handiger dit te doen met andere ouders?

      Vond t trouwens best spannend om te delen, omdat ik besefte hoe negatief het kan klinken 😊 vooral zo zwart op wit. Maar toch, leuke discussie. Goede vergelijking met partner, die val ik idd ook niet af.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s